18 Mayıs 2010 Salı

İnsan Niye Sevmekten Korkar ?



Bu sefer bir soru sorarak girmek istiyorum mevzuya; Hiç daha önce hayatınıza girip, parçalayarak çıkan birinin arkasından… "ulan nası olsa perişan oluyoruz, sevmemek daha iyi" dediniz mi?

Ve bu düşünce sabitlendi mi tüm ruhunuza? Veya hal ve gidişatınızın iyice *oka sarmaması için böyle kolay bir tavır takındığınız oldu mu hiç?

Hiç sevilmekten korktuğunuz oldu mu peki?
Özetle hiç hayatınızda birini sevmekten tırstınız mı yani?

İşte bende uzun zamandan beri var bu…
Kimseyi sevmek istemiyor ki canım…
Bazen hayatıma biri girsin istiyorum…
Mesela şu anda hiçkimseyi istemiyor canım…
Karışık bir durum…
Fakat biraz düşündüğüm zaman bu halet-i ruhiyenin üstüne…
Aslında ben, bir kez daha kendimi kaybetmekten korktuğumu anlıyorum…
Ve hakikatte asıl korktuğum şeyin bir daha asla onu sevdiğim gibi kimseyi sevememek olduğunun ziyadesiyle farkındayım…

Önce verip, sonra verip, hep verip, sonra hiç alamamaktan korkuyormuşum meğerse…

Aslında ruhumun etrafına çimentosu kibir olan duvarın, tüm kalbime doğru yıkıldığını hissediyorum…
İçine düştüğüm bu sığ tuzağın beni iyiden iyiye içine çekmesini de sindiremiyorum aslında…

Biraz da sevda paranoyasıyla yaptığım düellonun yenilgisi var işin özünde…
Kendimle çeliştiğimin farkındayım…
Sevilmişliklerin, terkedilmişliklerin,
Karşılıksız teslimiyetlerimin meyvesini yiyorum istemeyerek olsa da…

Farkında olmadan da "beni ikna et" diye haykırıyorum aslında ortada olmayan ve nerede olduğunu bilmediğim o kadına…
Ama içimden sivri dişleriyle çıkıp kulağını kemirircesine fısıldayan ‘O’ ses her seferinde ‘Seni kim ne yapsın" diye beynime beynime vuruyor her defasında…
Ve oturuveriyorum tekrar yerime uslu uslu…

Bu içinde bulunduğum durumun da yaşanmışlıklardan aldığım dersle yeni ilişkimi bok edeceğimin de farkındayım yani…

Yıllarca onca emekle yaptığım kalenin, tek bir darbeyle nasıl savrulduğunu acı içinde görerek…
Bir daha yenisini inşa etmekten, hayal kırıklıklarını yaşamaktan tırsmak bu hal özetle…

Ancak biliyorum ki…
Korku aynen soğuk gibidir,
Ki;
İnsanı zıpkın gibi zinde tutar…
Ve bu sevmek hadisesi…
Bilhasa erkek bünyesini kabakulak gibi etkiler…
Öldürmez fakat ruhu kısır eder…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder